Als u problemen ondervindt om deze pagina te lezen, lees hem dan online op:
Oceania News - Uitgave september 2005
www.aussietours.be blt Oceania News - Jaargang 5 - Uitgave juni 2007  
.
.
.
back to newsletter

Aussie Girl Down Under - Eveline gaat snorkelen in het Great Barrier Reef

 

Dag twee op Australische bodem, en ik moet zeggen het voelt ongelooflijk goed. Totaal geen last van jetlag, overal vriendelijke mensen en fantastisch weer!

 

Vandaag vroeg uit de veren want ik mag al meteen op verkenning in de onderwaterwereld van het Great Barrier Reef.

Na een bustransfer om alle gasten bij hun hotel op te pikken (ik bemerk dat dit ook door een flinke ochtendwandeling kon vervangen worden) worden we afgezet aan de Reef Fleet Terminal. Daar ligt de Ocean Spirit I op ons te wachten.

Gewapend met mijn zonnecrème factor 30 en een doosje touristils ga ik aan boord. Heel wat zonnekloppers installeren zich op het dek, anderen zoeken een veilig plaatsje in de schaduw. Het krioelt er van blauwwitgestreepte truitjes, de crew is er uitgedost als echte matrozen.

 

Terwijl de zeilcatamaran uitvaart, worden we gebrieft over de veiligheid en hoe de dag er zal uitzien. Ik moet mij aanmelden bij de duikinstructeurs. Want ik ga mij wagen aan een introductieduik… na ooit, heel heel lang geleden een poging in het plaatselijk zwembad, tijd voor een voorsmaakje van het echte werk. Daarvoor moet eerst een lange medische fiche worden ingevuld. Ik heb echter één probleem, mijn ogen. Zonder bril zal het rif mij niet veel te bieden hebben. “No worries, mate” krijg ik te horen. Ze hebben een hele reeks prescription masks of versterkte duikbrillen aan boord. In ruil voor 20 AUD waarborg krijg ik de lichtste en mijn probleem is meteen opgelost!

Ondertussen naderen we Michaelmas Cay, de eindbestemming voor vandaag. Michaelmas Cay is een klein zandeiland en vogelreservaat. De zwarte vogels hoor je en zie je al van ver. Het prachtige witte zand komt precies even boven het water piepen.

Een eindje voor het eiland gaan we voor anker. Sommige mensen gaan meteen snorkelen of een wandeling maken op het eiland. De Beachbuggy brengt je om de zoveel minuten heen en weer.

Voor ons is het duikles. Hoe de druk op je oren wegwerken? Hoe het water uit je duikbril krijgen? Hoe melden dat er iets niet in orde is? Hoe zwem je? Welke handsignalen gebruiken we? Nooit je adem ophouden. enz. Na onze uitrusting te hebben uitgezocht en aangetrokken is het dan zover. We varen met een groepje van drie naar het eiland waar we nog een laatste keer alle oefeningen doen. En voor ik het goed besef zijn we vertrokken. Hand in hand met de duikinstructeur.

Spannend! Eerst voelt alles zo stuntelig aan, je moet aan zoveel tegelijkertijd denken, je oren, rustig ademen, hand in hand zwemmen, … terwijl je ook zoveel pracht ziet! Hier een gele vis, daar een Nemo’tje! Kijk hoe raar zo’n grote schelp… en al snel is het equaliseren van mijn oren en het ademen een automatisme en laat ik me leiden door de pracht van de natuur.

Ondertussen heb ik honger gekregen van de zeelucht. Na het duiken staat een super buffet op ons te wachten. In de namiddag kun je nog een tweede keer gaan duiken, gaan snorkelen of een wandeling maken op het eiland. Ik opteer voor een tochtje met de semi-duikboot. Een marinebiologe toont ons met heel veel enthousiasme alles wat ze ziet, echt een leuke manier om nog een laatste keer het rif te bewonderen zonder nat te worden.

 

Jammer, het is windstil. Normaal zouden we terugzeilen naar Cairns, maar nu moeten de motoren het overnemen. Tijdens de terugtocht worden we op een glaasje bubbels en een optredentje van de crew getrakteerd, waw wat een sfeer, deze laatste zorgen voor een perfecte afsluiter van een zalige dag!